Hücre zarındaki porlardan geçebilecek büyüklükteki küçük moleküllerin, az yoğun ortamdan çok yoğun ortama doğru, hücrenin kontrolünde ve enerji harcanarak taşınması olayıdır.
Aktif taşımayı difüzyon ve kolaylaştırılmış difüzyondan ayıran beş temel nitelik.
İşlem sırasında ATP (adenozin trifosfat) tüketilir; taşıma bu enerjiyle gerçekleşir.
ATP harcandığı için bu mekanizma yalnızca canlı hücrelerde gerçekleşebilir.
Taşınma esnasında hücre zarındaki taşıyıcı proteinler ve enzimler aktif rol oynar.
Hücre içinden dışına ya da dışından içine, iki yönde de gerçekleşebilir.
Maddeler az yoğundan çok yoğuna taşındığı için iki ortam arasındaki konsantrasyon farkı giderek büyür. Ortamlar eşit yoğunluktayken de bu süreç devam edebilir.
Hücrelerin iç ve dış iyon dengesini koruyan birincil aktif taşıma mekanizmasıdır.
Her döngüde, hücre içindeki Na⁺ iyonları dışarı; hücre dışındaki K⁺ iyonları içeri pompalanır — her ikisi de kendi yoğun oldukları yöne doğru, ATP harcanarak.